Smá djókur....

Tvær konur eru að bíða á biðstofunni við Gullna hliðið og eru að bera samansögurnar af því hvernig þær dóu.
Sú fyrri segir: "Ég fraus til bana."
"En hræðilegt," segir hin, "að frjósa til bana. Það hlýtur að hafa veriðkvalarfullt?"
"Ekkert svo," segir sú fyrri, "þegar maður er hættur að skjálfa af kuldaverður maður bara syfjaður og finnur fyrir hlýju. Loks dettur maður baraút. Hvað með þig? Hvað gerðist?"
"Ég fékk hjartaáfall. Mig var búið að gruna manninn minn lengi umframhjáhald og ákvað að koma snemma heim úr vinnunni einn daginn. En þegarég kom heim, sat hann bara inni í stofu og horfði á sjónvarpið."
"Nú?" spyr sú fyrri. "En hvað gerðist?"
"Ég var alveg viss um að það væri önnur kona í húsinu, svo ég hljóp um alltað leita. Upp á háaloft, niður í kjallara, inni í alla skápa og undir öllrúm. Ég hélt þessu áfram þar til ég var búin að kemba allt húsið. Þegar þvívar lokið var ég svo örmagna að ég hné niður, fékk hjartaáfall og dó."
"Hmm," segir sú fyrri, "leitt að þú skyldir ekki kíkja í frystikistuna. Þáværum við báðar á lífi."